Het ‘Syndicat International des Vignerons en Culture Bio-Dynamique’ (SIVCBD), een groep van 40 biodynamische wijnmakers in Frankrijk, heeft een statuut geïntroduceerd waarin eisen zijn geformuleerd voor de vinificatie. De nieuwe ‘charter’ is een aanvulling op de regels die betrekking hebben op de biodynamische wijnbouw.

Het statuut dat op de website van de organisatie (www.biodyvin.com) zal worden gepubliceerd, is tijdens de algemene vergadering begin dit jaar (na twee jaar discussie) aangenomen. Tot de leden van de groep behoren gerenommeerde wijnproducenten zoals Zind-Humbrecht, Huet L’Echansonne en Domaine Leroy. De leden gebruiken het (beschermde) keurmerk ‘Biodyvin’.

Doel en middelen

Doel van het nieuwe statuut is het gebruik van die oenologische producten uit te sluiten, die erop zijn gericht om de oorspronkelijke balans van de druiven en daarmee de bijzondere kenmerken van het oogstjaar te neutraliseren. Daarmee moet de energie die de biodynamische benadering aan de wijn geeft, behouden blijven.
Het statuut verbiedt het gebruik van genetisch gemodificeerde producten en producten die gemaakt zijn van chemische middelen. Desalniettemin is het gebruik (onder voorwaarde dat het niet excessief en systematisch plaatsvindt) van oenologische technieken zoals gist inocullatie en chaptalisatie (indien de suikers of geconcentreerde en gerectificeerde most door organische extractie zijn verkregen) wel toegestaan.

Niet dogmatisch

Olivier Humbrecht MW van het Domaine Zind-Humbrecht, de president van SIVCBD, benadrukt dat de leden niet het slechte imago van de organische wijnen in de jaren tussen 1970 en 1980 willen. Humbrecht: ”We moeten niet dogmatisch zijn en wijnen produceren die ondrinkbaar zijn, omdat enkele leden moeite hebben om wijnen te maken zonder deze additieven. Ook kan het voor een wijnproducent moeilijk zijn om de stijl van de wijnen dramatisch te veranderen. Als er veranderingen in de werkwijze moeten worden doorgevoerd, dan moet dat met de tijd gebeuren en vanuit de producent zelf komen”.

Zwaveldioxide

Het gebruik van zwaveldioxide wordt in het statuut beperkt tot 50% van het maximum dat de EU toestaat. Humbrecht: “Ieder lid is het ermee eens dat het prachtig zou zijn om wijn te maken zonder het gebruik van zwaveldioxide, maar tegenwoordig is het niet mogelijk om zonder deze stof te werken. We zijn er niet van overtuigd dat bijvoorbeeld pasteuriseren een beter alternatief voor zwavel is. Gist gaat op een natuurlijke wijze samen met zwaveldioxide, dus is het niet een vreemd element”.

Taakstellend

Het statuut is er ook opgericht om zoals Humbrecht omschrijft als: het afzien van technieken en het neerzetten van een doelstelling om de wijn zo minimaal mogelijk te behandelen en te filtreren (hoewel filteren, thermo-regulering en koude stabilisatie zijn toegestaan). 
Humbrecht legt uit dat het doel is om zoveel mogelijk het oorspronkelijke karakter van de druif te bewaren en de typiciteit van het gebied waarin de druif is geoogst, te behouden. Het gebruik van overbodige technieken zou declassificatie tot gevolg kunnen hebben.
Ondanks talrijke experimenten, is hij er nog nooit erin is geslaagd om wijnen met restsuikers te bottelen zonder een bepaalde vorm van filtering toe te passen om hervergisting op fles te voorkomen. Het statuut schrijft ook voor (zoveel mogelijk) rekening te houden met de stand van de planeten en dit samen met de werkwijze in het kelderregister vast te leggen.

Uitvoering

Toegevoegd aan het statuut is een jaarlijks onderzoek door een onafhankelijke commissie van Ecocert, die nu al nagaat of de aangesloten leden zich aan de regels houden.
Olivier Humbrecht: “Je kunt met Ecocert niet duidelijk genoeg zijn. 
In de rapportage naar SIVCBD staat precies welke additieven gebruikt worden, in welke hoeveelheid en hoe vaak, waarbij de SIVCBD kan nagaan of de leden gebruik maken van onjuiste additieven. Hoewel het een laatste optie is, zal een lid dat de regels overtreedt en verboden technieken gebruikt zijn wijnen gedeclasseerd zien en niet meer de naam ‘Vin Biodynamique’ mogen gebruiken”.

Het is een laatste optie volgens Humbrecht, omdat het statuut nadrukkelijk van de producent verlangt, dat - als hij het noodzakelijk acht om additieven te gebruiken - hij eerst een aantal experimenten moet hebben verricht om zijn keuze te rechtvaardigen. Hij moet ook alternatieve technieken trachten aan te wenden om het gebruik stapsgewijze te verminderen. Humbrecht:”Het statuut is niet statisch en we kunnen er in de toekomst bepalingen aan toevoegen. Aanvankelijk was het idee vooruitgang in de vinficatie te boeken door de producenten te vragen om een deel van de druiven te vinifieren zonder de gewraakte technieken. Hij kan hulp van een ander lid in hetzelfde gebied krijgen die de bedoelde techniek niet gebruikt (bijvoorbeeld bij chaptalisatie in de Elzas)”.

Tot slot merkt Humbrecht op: “het uiteindelijke doel voor alle aangesloten leden is het maken van wijn van uitsluitend druiven en misschien wat zwaveldioxide. Het is mogelijk want we doen het al zo”. Hij voegt eraan toe:”Als iemand een niet gefilterde zoete wijn kan vinden die niet zwaar met zwaveldioxide is bewerkt, niet is gepasteuriseerd of gecentrifugeerd zal ik graag bij hem in de leer gaan”.

Bron: Harpers september 2006

Website SIVCBD: www.biody.com